ตอนที่ 216 อะไรนะ จะต้องสืบตระกูลควบสองสายอีกแล้วหรือ

⬢⬢⬢

ตอนที่ 216 อะไรนะ? จะต้องสืบตระกูลควบสองสายอีกแล้วหรือ?

คุกหลวงมืดมิดและเย็นเยียบ แสงเทียนเพียงเล่มเดียวส่องสว่างให้เห็นพื้นที่ส่วนหนึ่ง

กลิ่นเหม็นอับอบอวลไปทั่วอากาศ เยี่ยอี๋เจินกึ่งนอนกึ่งนั่งอยู่บนที่นอน สีหน้าซูบซีด ใบหน้าเหลืองซีดเซียว

นางจ้องมองไปที่ประตูด้วยความโหยหา ท้องร้องโครกคราก “พี่เหวินโจวเหตุใดจึงยังไม่มา? ปกติเวลานี้เขาควรจะมาถึงนานแล้ว”

องค์หญิงหย่งอันนั่งอยู่ไม่ไกลนัก สีหน้าของนางก็ดูไม่สู้ดีนัก ทว่าผมเผ้ากลับถูกหวีไว้อย่างเรียบร้อย หลังตรงแน่ว

“ไร้น้ำยา”

พัศดีไม่ได้ทารุณสองแม่ลูกนาง แต่ก็ไม่ได้ปฏิบัติเป็นพิเศษ ทุกอย่างเป็นไปตามกฎ

อาหารที่กินคืออาหารหมู ที่นอนคือฟางข้าว ไม่มีคนปรนนิบัติ สำหรับองค์หญิงที่เคยเสวยสุขด้วยของดีมีราคา นี่คือขุมนรก ทุกวันที่ผ่านไปล้วนยาวนานราวกับหนึ่งปี