กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 204 ลดฐานันดรเป็นสามัญชน ขังลืมในตำหนักเย็น
ฮ่องเต้มีสีหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็ง ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายหนาวเหน็บออกมา
“ดูท่าแล้ว ในใจของพระสนม น้ำหนักของข้าคงเทียบไม่ได้เลยกับลุงของเจ้า”
ไม่รู้ว่าเป็นคนชั่วร้ายหรือโง่เขลากันแน่ ถึงได้กล้าด่าทอจิ่นอวิ๋นว่าเห็นแก่ตัว? ยังจะต้องการตำแหน่งสองที่เพื่อเป็นของกำนัลชดเชยอีก ช่างไร้สาระน่าขันยิ่งนัก
พระสนมเหมยตกใจจนตัวสั่น รีบอธิบายอย่างสุดชีวิต “ฝ่าบาท ในใจของหม่อมฉันพระองค์คือสิ่งสำคัญที่สุด ไม่มีผู้ใดเทียบพระองค์ได้ หม่อมฉันเพียงแค่รู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมแทนท่านลุงเท่านั้นเพคะ”
ไม่ได้รับความเป็นธรรมงั้นรึ? ฮ่องเต้ถามย้อนกลับอย่างเย็นชา “เงินในกรมพระคลังฝ่ายในเป็นของใครกัน?”