ตอนที่ 159 โลภมากเกินไป

⬢⬢⬢

ตอนที่ 159 โลภมากเกินไป

นางกำนัลย่อกายลงอย่างอ่อนช้อย “ความกตัญญูของท่านไทเฮาทรงทราบแล้ว เพลานี้ไทเฮายังคงทำวัตรเย็นอยู่ ต้องรอจนถึงยามจื่อจึงจะเสร็จสิ้น ฝ่าบาทโปรดเสด็จกลับเถิด”

ไม่ว่าผู้ใดจะมาเข้าเฝ้าถวายพระพร ไทเฮาก็ไม่ยอมพบหน้า แม้แต่บุตรชายในไส้ของพระนางเองก็ตาม

ฮ่องเต้ทอดพระเนตรภายในตำหนักอย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง ก่อนจะหันพระพักตร์เดินจากไป

พระองค์พ่ายแพ้กลับมา แม้จะมีถ้อยคำนับพันหมื่นที่อยากเอ่ย แต่กลับไม่อาจกล่าวออกมาได้

ภายใต้แสงจันทร์ สีพระพักตร์ของพระองค์ดูอ้างว้างและโดดเดี่ยว “มหาสหายรับใช้ ข้าแก่ตัวลงแล้วหรือ?”

มหาขันทีใจหายวาบ แต่ยังคงแย้มยิ้ม “ฝ่าบาททรงมีพระพลานามัยแข็งแรงดั่งม้ามังกร ยังคงทรงพระเยาว์นัก”

ฮ่องเต้ถอนพระทัยเบา ๆ “เวลาผ่านไปรวดเร็วนัก ไทเฮายังคงโกรธเคืองข้าอยู่”