กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 เจ้าออกอุบาย ข้าลงมือทำ
ณ สำนักกระจกกระจ่าง ลี่อู๋ย่างเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนตั่งนุ่มข้างหน้าต่าง พลิกอ่านเอกสารราชการด้วยความเบื่อหน่าย
เขาทิ้งมันลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจจนเกลื่อนกลาดไปทั่ว
อวิ๋นเจิงมองเห็นเขาแต่ไกล ใบหน้าของบุรุษผู้นั้นเมื่อตัดกับดอกไห่ถางแล้วดูหล่อเหลาสง่างามยิ่งนัก
“ท่านราชัน”
ลี่อู๋ย่างเงยหน้าขึ้นฉับพลัน ฝีเท้าของเด็กสาวเบาดุจผีเสื้อ คิ้วตาโค้งงอ รอยยิ้มงดงามดั่งบุปผา
อารมณ์ของเขาแจ่มใสขึ้นมาในทันที
“ทานข้าวหรือยัง”
อวิ๋นเจิงเดินเข้ามาใกล้แล้วบ่นพึมพำ “ยังเลย ฝ่าบาทเรียกข้าออกไปแต่กลับไม่เลี้ยงข้าวข้าเลย ขี้เหนียวจริง”