เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 แม่นมไม่ใช่แม่ เป็นเพียงข้ารับใช้
ฮูหยินผู้เฒ่าเฉียนตกใจจนรีบปีนลงจากเตียง นางพยายามคุกเข่าลงด้วยท่าทางสั่นเทา ปากก็พึมพำไม่หยุด
“ข้ารับใช้ชราผู้นี้มีโทษ ข้ารับใช้ชราผู้นี้ไม่ควรทำตัวถือดี”
จักรพรรดิทรงยื่นพระหัตถ์ไปประคองนาง ทั้งสองฝ่ายมองหน้ากัน บรรยากาศช่างน่ากระอักกระอ่วนยิ่งนัก
บรรดาบ่าวไพร่ต่างนึกอยากจะปิดหูเอาไว้ ไม่ฟัง ไม่มอง และไม่อยากรับรู้สิ่งใดทั้งสิ้น
พระพักตร์ของจักรพรรดิดำทะมึน ทรงรับสั่งด้วยสุรเสียงทุ้มต่ำ “จิ่นอวิ๋น นี่คือฮูหยินผู้เฒ่าเฉียน”
ความกล้าของนางช่างใหญ่หลวงนัก สิ่งใดก็กล้าพูด สิ่งใดก็กล้าทำ
อวิ๋นเจิงทำหน้าตาใสซื่อ “ถึงแม้ข้าจะไม่รู้ว่าเหตุใดท่านถึงซ่อนท่านแม่แท้ ๆ ไว้ที่ตระกูลเฉียน แต่ในเมื่อนางให้กำเนิดท่าน ข้าเรียกขานนางว่าไทเฮาด้วยความเคารพ ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาตรงไหนนี่”