เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 144 ปลาหนึ่งตัวกินได้สองแบบ
อวิ๋นเจิงกวาดสายตามองนางอยู่ชั่วครู่ เส้นผมยุ่งเหยิง ใบหน้าซูบเซียวอิดโรย ทว่าไร้ร่องรอยการถูกทรมาน
เยี่ยอี๋เจินเองก็กำลังมองสำรวจนางเช่นกัน เสื้อผ้าอาภรณ์ของอีกฝ่ายงดงามสดใส เฉิดฉายสะกดสายตา ทั้งสองคนช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
นางรู้สึกต่ำต้อยอับอายอยู่บ้าง ทว่าสิ่งที่มากไปกว่านั้นคือโทสะและความเคียดแค้น “เจ้าคิดจะทำอะไรอีก”
อวิ๋นเจิงกลอกลูกตาไปมาเล็กน้อย “ข้าเพิ่งเห็นท่านแม่ของเจ้าที่หน้าประตูเมื่อครู่ ข้าบอกว่าสามารถจ่ายเงินเพื่อพาเจ้าออกไปได้ ทว่าท่านแม่ของเจ้ากลับไม่ยอมเสียเงินก้อนนี้”
จิตวิญญาณของเยี่ยอี๋เจินพลันตื่นตัว จ่ายเงินแล้วออกไปได้รึ เรื่องดีงามเช่นนี้ยังมีอยู่อีกหรือ
คงมิใช่หลอกลวงนางกระมัง
เหตุใดท่านแม่ของนางถึงไม่ยอมจ่ายเงินเล่า