กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 137 ระหว่างเจียงเหวินโจวกับเยี่ยอี๋เจิน มีเพียงคนเดียวที่รอดชีวิต
องค์หญิงใหญ่หย่งอันแค่นหัวเราะ “เปิ่นกงจะไปพบเขาดูเสียหน่อย”
เยี่ยอี๋เจินคว้าชายเสื้อของนางไว้ สีหน้าวิตกกังวล “ท่านแม่”
องค์หญิงใหญ่หย่งอันตบแขนนางเบา ๆ “อย่าได้ใจอ่อน เขาไม่ใช่ซื่อจื่อแล้ว อีกทั้งยังถูกฝ่าบาทเกลียดชัง ชาตินี้ไม่มีทางพลิกฟื้นได้อีก”
เพียงแค่ข้อที่ถูกฝ่าบาทเกลียดชัง ก็เพียงพอที่จะทำให้ตกต่ำจนไม่อาจฟื้นคืน
“เจ้าคู่ควรกับสิ่งที่ดีกว่า จงฟังการจัดแจงของข้า”
เยี่ยอี๋เจินมองแผ่นหลังขององค์หญิงใหญ่หย่งอันที่ห่างออกไป เม้มริมฝีปากแน่น ภายในใจสับสนวุ่นวายอย่างหนัก
ผ่านไปครู่หนึ่ง นางมองไปที่ขาขวาของตนเองแล้วสั่งว่า “คนมานี่ ยกข้าไปที่นั่น”
หน้าจวนเยี่ย เจียงเหวินโจวคุกเข่าอยู่บนพื้น อ้อนวอนอย่างขมขื่น