ตอนที่ 120 นางสังหารจนคลั่ง

⬢⬢⬢

ตอนที่ 120 นางสังหารจนคลั่ง

อวิ๋นเจิงหยิบผลไม้ขึ้นมาลูกหนึ่งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวาน “ผลไม้นี้ไม่เลวเลย เป็นของที่ส่งตรงมาจากแดนใต้ด้วยการควบม้าเร็ว ทุกท่านลองชิมดูเถิด”

นางกลับเมินเฉยต่อองค์ชายสี่ รอยยิ้มของนางสดใสเจิดจ้า ไม่ได้รับผลกระทบจากเขาแม้แต่น้อย

องค์ชายสี่รู้สึกเสียหน้าขึ้นมาทันทีจึงโกรธจัด “จิ่นอวิ๋น ข้ากำลังพูดกับเจ้าอยู่”

ความเย่อหยิ่งที่เขามองลงมาจากที่สูง ในสายตาของเขา อวิ๋นเจิงเป็นเพียงทาสในจวนของเขาเท่านั้น

เขายังไม่พอใจที่ผู้อื่นต่างพากันยกย่องนาง สตรีที่ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวเช่นนี้ มีสิทธิ์อันใดจึงได้รับความสนใจมากมายเพียงนี้? มีสิทธิ์อันใดจึงได้รับความโปรดปรานจากเสด็จพ่อ? และมีสิทธิ์อันใดจึงได้รับความคุ้มครองจากเสด็จอาองค์ที่เก้า?

อวิ๋นเจิงมีสีหน้าเรียบเฉย “หลักการที่ว่า ‘ไม่ดำรงตำแหน่งนั้น ก็อย่าก้าวก่ายหน้าที่นั้น’ องค์ชายสี่น่าจะเข้าใจดีนะ”