กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 92 ข้าขอร้องทุกข์ต่อองค์หญิงใหญ่หย่งอัน
เรื่องนี้ช่างเหลือเชื่อเกินไป อวิ๋นเจิงขมวดคิ้วมุ่น ความคิดแล่นพล่าน “ท่านพ่อท่านแม่ ข้าจะไปดูที่นั่นสักหน่อย”
“ข้าก็จะไปด้วย” สองสามีภรรยาตระกูลหยุนเอ่ยขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
ทั้งครอบครัวรีบรุดไปยังบ้านหลังใหม่ ตลอดทางต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ว่าผู้ใดกันที่หน้าไม่อายถึงเพียงนี้
ในใจของอวิ๋นเจิงคาดเดาไว้บ้างแล้ว ทว่านางมิได้เอ่ยออกมา
บ้านหลังใหม่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากพระราชวัง นับว่าเป็นทำเลทองที่หาได้ยากยิ่ง กินพื้นที่ครึ่งถนน กำแพงสูงตระหง่านบดบังสายตา
แม้ทำเลจะดีเพียงใด แต่ตำหนักองค์หญิงแห่งนี้ถูกทิ้งร้างมานาน วัชพืชขึ้นรกชัฏ อาคารหลายแห่งทรุดโทรม
ตำหนักองค์หญิงมีมาตรฐานสูงและกินพื้นที่กว้างขวาง หากต้องการซ่อมแซม จำเป็นต้องใช้เงินทองมหาศาล
สู้สร้างจวนหลังใหม่ขึ้นมาเสียยังจะดีกว่า