เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 ข้าขอใช้ป้ายเหล็กอักษรแดงแลกเปลี่ยน
สุ้มเสียงเย็นชาสายหนึ่งดังขึ้น “ฝ่าบาท วาจาแม้หยาบโลนแต่เนื้อความนั้นจริงแท้ อย่าได้ทำให้ผู้มีผลงานต้องหนาวเหน็บใจ และอย่าได้ปล่อยให้พวกทะเยอทะยานได้ใจจนจ้องจะลองดี”
เป็นลี่อู๋ย่าง เขาเป็นผู้เอ่ยปาก และยังเป็นตัวแทนทัศนคติของคนส่วนใหญ่ในที่นี้ด้วย
มีความดีความชอบก็ต้องตบรางวัล มีความผิดก็ต้องลงทัณฑ์ การให้รางวัลและลงโทษอย่างชัดเจนเท่านั้น จึงจะทำให้ผู้คนยอมจำนนด้วยใจจริง
เยี่ยอี๋เจินกระทำความผิดเช่นนั้น หากปล่อยผ่านไปง่าย ๆ เช่นนี้ ใครจะไปยอมรับได้?
ฝ่าบาทเองก็ทรงทราบเหตุผลข้อนี้ดี แต่ในใจยังคงขุ่นเคือง พระองค์ไม่ต้องการหน้าตาหรืออย่างไร?
พระองค์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “จิ่นอวิ๋น หากเจ้าสร้างผลงานได้อีกสักครั้ง เราจะอนุญาตให้เจ้าถอนหมั้นกับเจียงเหวินโจว นับแต่นี้ต่างคนต่างแต่งงาน ต่างคนต่างไป ไม่เกี่ยวข้องกันอีก”