เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 54 ฝ่าบาท โปรดอนุญาตให้ข้าหย่าขาด
องค์ชายสามเจ็บปวดใจยิ่งนัก “เสด็จอาเก้า ข้าเป็นหลานชายแท้ ๆ ของท่านนะ เป็นหลานแท้ ๆ เลย”
เหตุใดต้องช่วยคนอื่นพูดด้วยเล่า?
ลี่อู๋ย่างหมุนแหวนหยกสวมนิ้วโป้งเล่นอย่างไม่ใส่ใจ “การยื่นมือไปขอผู้อื่น นั่นคือการขอทาน ราชวงศ์ของเราเสียหน้าเช่นนั้นไม่ได้”
องค์ชายสาม: ...แม่เจ้า หากไม่ใช่เสด็จอาแท้ ๆ ข้าคงชกเขาไปหลายหมัดแล้ว
ช่างเถิด เขาไม่กล้า!
เขารีบเปลี่ยนเรื่องทันที “อวิ๋นเจิง ในที่สุดข้าก็รู้แล้วว่าเหตุใดเจียงเหวินโจวถึงไม่ชอบเจ้า”
เขาคิดว่าคำพูดนี้จะทิ่มแทงใจอวิ๋นเจิงได้ ทว่าอวิ๋นเจิงกลับไม่รู้สึกรู้สา “เขานัยน์ตามืดบอด ชอบกินอุจจาระสุนัขเหม็น ๆ ก็เท่านั้น”
จักรพรรดิและฮองเฮามองหน้ากันด้วยความฉงน ไม่นึกเลยว่านางจะเป็นสตรีที่เปิดเผยถึงเพียงนี้