กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 เจ้าใส่ร้ายข้าว่าลักลอบคบชู้ ข้าก็ใส่ร้ายเจ้าว่าคิดก่อกบฏ
เมื่อเวลาผ่านไป เยี่ยอี๋เจินยิ่งร้อนใจ “เหตุใดจึงยังหาคนไม่พบ? ตามหลักแล้วเราปิดล้อมวัดตั้งแต่วินาทีแรก คนร้ายควรจะยังอยู่ในวัดสิ หาครบทุกที่แล้วหรือยัง?”
“หาครบหมดแล้ว... อ๊ะ ยังมีเรือนรับรองแขกอีกสองสามแห่งที่ยังไม่ได้หาขอรับ”
เยี่ยอี๋เจินได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้ว เรือนรับรองแขกล้วนเป็นผู้มีอำนาจวาสนาเหมาไว้ ใครจะกล้าไปค้น? ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?
นางมองดูท้องฟ้า นี่ก็เที่ยงวันแล้ว เวลาที่เหลือให้นางมีไม่มากนัก อดไม่ได้ที่จะกังวลใจ “พี่เหวินโจว หากคนร้ายแอบมุดเข้าไปในเรือนรับรองแขก แล้วเผลอทำร้ายแขกผู้สูงศักดิ์เข้า นั่นย่อมเป็นความผิดของข้า”