กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ให้เงื่อนไขดีขนาดนี้ เถ้าแก่เนี้ยคนนั้นทำการกุศลอยู่หรือเปล่า?”
เฉินเสี่ยวหงรู้สึกสะเทือนใจอย่างหนัก
“น้องสาว เธอยังเลี้ยงข้าวพวกเธอด้วย เดือนหนึ่งจะได้กำไรสักเท่าไรกัน ถึงได้ให้เงื่อนไขดีขนาดนั้น! ฉันขอพูดตรง ๆ ไว้ก่อน ทางฉันให้ได้แค่นี้ ถ้ารับได้ก็ทำ ถ้ารับไม่ได้ก็อย่าเสียเวลา อย่าเอาร้านฉันไปเทียบกับร้านเขา ร้านเขาเป็นร้านระดับสูง ส่วนของฉันเป็นร้านธรรมดา เทียบกันไม่ได้!”
เฉินเสี่ยวหงหันไปมองเสื้อแขนสั้นสีเหลืองตัวนั้น
ในใจรู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง