เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอว่านชิงพูดจนถึงท้ายที่สุด ว่านชิวอวิ๋นก็เข้าใจเธอหมดแล้ว
พร้อมกันนั้นในใจก็แอบหวั่น ๆ อยู่เหมือนกัน
ถ้าวันนี้ว่านชิงไม่มาอยู่ที่นี่ บางทีแกอาจจะควักเงินให้พวกนั้นไปแล้วก็ได้
แน่นอนที่สุด แกรู้จักตัวเองดีเกินไป
“เสี่ยวชิงเอ๋ย วันนี้ต้องขอบใจเธอมากนะ ต่อไปถ้าอาทำอะไรไม่ถูกที่ตรงไหน เธอต้องเตือนอานะ”
ว่านชิงยิ้มแล้วพยักหน้า “แน่อยู่แล้ว คุณคืออา ไม่เหมือนคนอื่น ถ้าอาทำเรื่องโง่ ๆ ขึ้นมา แล้วฉันเตือนแล้วไม่ฟัง ฉันก็จะด่าเลย ถึงจะทะเลาะกับอาก็ไม่กลัว ยังไงฉันก็เป็นหลานสาวอา อาก็คงไม่โกรธฉันจริง ๆ อย่างมากก็ไม่สนใจฉันสักสองวันก็เท่านั้น”
ว่านชิวอวิ๋นฟังแล้วหัวเราะ “เธอพูดถูก!”
เที่ยงวันพอกินข้าวที่บ้านอาเสร็จ ว่านชิงก็ตามแม่กลับบ้าน
ตอนบ่าย ฟางเจี้ยนกั๋วกับว่านชิงคุยแบบแปลนกันจนลงตัว เช้าวันรุ่งขึ้น ฟางเจี้ยนกั๋วก็พาคนไปตัวเมืองอำเภอ ซื้อวัสดุ แล้วเริ่มตกแต่งร้าน
พอถึงตอนที่เทอมนี้จบลง การตกแต่งร้านก็ใกล้เสร็จเต็มทีแล้ว