กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รถแล่นเข้าตำบลซีโพ ต้ายากับเอ้อร์ยาหลับกันไปแล้ว
ฟางเจี้ยนกั๋วส่งว่านชิวอวิ๋นกลับบ้านก่อน
จากนั้นก็ส่งครอบครัวหลิวชุ่ยกลับบ้าน
รถจอดลง หลิวชุ่ยก็ตื่นขึ้นมา เธอยิ้มอย่างเก้อ ๆ
“โอ๊ย ฉันหลับมาตลอดทางเลย”
ฟางเจี้ยนกั๋วยิ้ม “ดูใต้ตาเธอเป็นวงเขียวเลย สองสามวันนี้คงไม่ได้นอนดี ๆ กลับบ้านไปนอนให้เต็มที่”
หลิวชุ่ยพยักหน้า
หันไปมองว่านชิงกับว่านหลินแวบหนึ่ง
“สองสามวันก่อนพวกหนูเอาแต่พูดถึงคุณอาฟาง ตอนนี้คุณอาฟางกลับมาแล้ว พวกหนูดีใจไหม”
ว่านหลินยิ้มพยักหน้า “ดีใจมากครับ คุณอาฟางกลับมา พวกเราก็ไม่กลัวคนร้ายแล้ว แต่ยายไม่อยู่แล้ว หนูเสียใจมาก”