เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เรื่องที่ว่านชิงจะขึ้นชั้นประถมศึกษาปีที่หกในภาคเรียนหน้า ทางโรงเรียนอนุมัติแล้ว
ส่วนภาคเรียนหน้าเธอจะได้เข้าเรียนห้องไหน ว่านชิงเองก็ยังบอกไม่ได้
ปลายภาคเรียนนี้ เธอจะเข้าสอบพร้อมกับเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ห้า
“ไม่แน่หรอก อยู่ห้องเดียวกันหรือไม่ก็ไม่เป็นไร”
ว่านชิงพูดด้วยรอยยิ้ม
ว่านหลินส่ายหน้า “ผมอยากให้พี่อยู่ห้องเดียวกับเขา เขาเก่งมากในชั้นเรียนของเขา คนทั่วไปไม่กล้าหาเรื่องเขา พี่เลื่อนขึ้นชั้นหกโดยตรง เพื่อนใหม่ต้องอิจฉาพี่แน่ ๆ บางทีอาจกีดกันพี่ด้วย ถ้ามีเขาอยู่ อย่างน้อยก็ยังช่วยพี่ได้”
ว่านชิงมองว่านหลินด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวหลิน นายคิดว่าตอนนี้ยังมีใครกล้ารังแกพี่อีกหรือ”
ว่านหลินคิดดูแล้วก็เห็นด้วย จึงพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “พี่ ถึงจะไม่มีใครกล้ารังแกพี่ แต่ถ้าเพื่อนทั้งห้องรวมตัวกันขึ้นมาจะทำยังไง”
“นายนี่จริง ๆ เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก วางใจได้เลย”
“ไม่เป็นไร พี่ ถ้าถึงตอนนั้นเพื่อนในห้องกล้ารังแกพี่แบบนั้นจริง ๆ ผมจะไปช่วยต่อยพวกเขาเอง”