กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอยังจงใจเดินไปฟังที่หน้าประตูอยู่พักหนึ่ง กลิ่นชัดมาก แต่กลับไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย
เธอคิดว่าจมูกของตัวเองคงมีปัญหา ช่วงหลายวันนี้จึงไม่มีเรี่ยวแรงเลยสักนิด
ตอนกินข้าวเช้าวันนี้ เธอมองโจวเฉิงแล้วพูดอย่างหมดเรี่ยวแรงว่า “เฉิงเอ๋ย ไม่รู้ช่วงหลายวันนี้แม่เป็นอะไร ในปากรู้สึกจืดชืดไปหมด จมูกก็เหมือนจะมีปัญหาอยู่ตลอด ได้กลิ่นเนื้ออยู่เรื่อย แต่กลับไม่รู้ว่าเนื้ออยู่ที่ไหน แกดูสิ ใกล้จะเก็บเกี่ยวข้าวสาลีแล้ว ไม่งั้นแกไปซื้อเนื้อที่ถนนมาสักจิน ให้แม่ได้หายอยากหน่อย”
โจวเฉิงเหลือบมองแม่ของตัวเอง โชคดีที่ลูกสาวกินข้าวเสร็จแล้วพาน้องชายออกไปเล่น ไม่อย่างนั้นคงได้ถูกจับได้แน่