ตอนที่ 169 คนตระกูลว่านตามมาที่ถนน

“วันนี้เราออกจากโรงพยาบาลกันก่อน คืนนี้คงต้องนอนพอประทังชีวิตใต้สะพาน พรุ่งนี้เช้าไปตำบลซีโพตามหาน้องสาวแก”

ว่านโหย่วเหลียงพูด

พอว่านหย่งว่างได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง แต่เมื่อนึกว่าตัวเองเกือบถูกพี่ใหญ่ตีจนตาย พอคิดถึงเรื่องนั้นขึ้นมา เขาก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย

เมื่อเห็นเขาดูไม่พอใจ ว่านโหย่วเหลียงก็พูดอย่างโมโหว่า “หย่งว่าง ฉันยังมีชีวิตอยู่ เรื่องพวกนี้ยังไม่ถึงคราวที่พวกแกจะมาแย่งชิงกัน ไปดูทางน้องสาวแกก่อน ถ้าเป็นร้านของน้องสาวแกจริง ๆ ต่อไปฉันจะไม่ปล่อยให้พวกแกเสียเปรียบแน่”

คราวนี้ว่านหย่งว่างจึงพยักหน้า

เขามองพี่ใหญ่แวบหนึ่ง ก่อนจะหันหน้ากลับไปด้วยความหวาดผวาที่ยังไม่จางหาย