กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หูหลิง แกมันลูกสุนัขจริง ๆ ฉันอยู่กับแกมาตั้งกี่ปี แกกลับไปนอนกับผู้ชายคนอื่น วันนี้ฉันจะบีบคอแกให้ตายให้ได้ ไอ้สารเลว!”
หลิวต้าหย่งด่าหูหลิงด้วยถ้อยคำหยาบคายที่สุด
ดวงตาของเขาเบิกกว้างจนแทบถลน ตะโกนจนเสียงแหบแห้ง
โชคดีที่คนรอบข้างเตรียมรับมือไว้แล้ว จึงรีบดึงตัวเขาเอาไว้ ส่วนตำรวจหญิงที่อยู่ข้างหูหลิงก็รีบดึงหูหลิงหลบไปเช่นกัน
หม่าเว่ยกั๋วเดินเข้ามาขวางอยู่ระหว่างทั้งสองคน “หลิวต้าหย่ง ใจเย็นก่อน ตอนนี้แกก็รู้เรื่องคดีชัดเจนแล้ว พาลูกชายกลับบ้านไปรอเถอะ ถ้ามีการพิจารณาคดีแล้วจะมีคนไปแจ้งแกเอง”
หูหลิงมึนงงไปหมดแล้ว
เธอคิดว่าหลิวต้าหย่งคงไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูดเมื่อครู่นี้
แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะได้ยินทุกอย่าง
เธอจึงลนลานขึ้นมาทันที