ตอนที่ 142 ยายเหลือเวลาไม่มากแล้ว

“หลิวชุ่ย เป็นเหวินถิง เหวินถิงใช้ไม้คลึงแป้งฟาดหัวแม่ทีหนึ่ง แล้วแม่ก็หมดสติไป หลังจากนั้นพวกเราพยายามอยู่นานกว่าจะปลุกแม่ให้ฟื้นได้ แต่แม่ก็กลายเป็นแบบนี้แล้ว”

หลิวชุ่ยจ้องหูหลิงนิ่ง ๆ “ที่แกพูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมดหรือ”

หูหลิงพยักหน้ารัว ๆ น้ำตาไหลออกมาแล้ว

“แล้วเหวินถิงล่ะ เรียกเธอออกมา ฉันจะถามเธอด้วยตัวเอง”

หูหลิงร้องไห้จนตัวสั่น “หลังจากวันนั้นเหวินถิงก็หนีไป จนถึงตอนนี้ผ่านมาตั้งเจ็ดแปดวันแล้ว ยังไม่มีข่าวของเธอเลย หลิวชุ่ย เธอเป็นหลานสาวของแก แกช่วยฉันตามหาเธอหน่อยได้ไหม พวกเราจะพาแม่ไปรักษาดี ๆ จะต้องรักษาแม่ให้หายให้ได้”