กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังหลิวชุ่ยพูดจบ เธอก็เหลือบมองฟางเจี้ยนกั๋วโดยไม่ทันใช้จิตสำนึก
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ระหว่างทางกลับ พวกเธอจะได้ดูแลกันและกัน พวกเราจะได้สบายใจด้วย ดูสิ แค่ขามาที่นี่ก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแล้ว ตอนนี้ฉันยังกังวลอยู่เลย”
ป้าหวงรีบพูดขึ้นมา เพราะกลัวว่าหลิวชุ่ยจะไม่เห็นด้วย
“เรื่องที่เราจะร่วมมือกัน เธอวางใจได้ อีกครึ่งเดือนฉันจะไปส่งเสื้อผ้าให้เธอที่สถานีรถไฟ ช่วงครึ่งเดือนนี้พวกเธอก็จัดการร้านให้เรียบร้อย ติดตั้งโทรศัพท์ไว้ด้วย พอถึงเวลาที่ฉันให้คนขับรถขนของไปให้ ฉันจะโทรบอกพวกเธอ แล้วแจ้งเลขท้ายรถโดยสารให้ชัดเจน ตอนนั้นเธอก็ไปรับของที่ถนนได้เลย”