กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เสี่ยวหลิน เธอไปกินข้าวที่บ้านอาเล็กเถอะ ฉันจะกินข้าวอยู่บ้านกับยาย พอจุดเทียนเสร็จแล้ว ฉันจะพายายไปหาเธอ”
ระหว่างพูด ว่านชิงก็ยื่นโคมไฟของว่านหลินให้เขา
“งั้นก็ได้!” ว่านหลินรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง “งั้นผมไปก่อนนะ!”
ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ว่านชิงมองว่านหลินเดินจากไป ก่อนหันหลังเดินกลับ พอถึงหน้าประตูก็ได้ยินยายบ่นพึมพำอยู่คนเดียวในลานบ้าน
“ตาแก่เอ๊ย แกจะรีบจากไปทำไมกัน แกตายเร็วได้ไปเสวยสุข ทิ้งให้ฉันต้องลำบากอยู่คนเดียว แกทิ้งลูกชายอกตัญญูไว้คนหนึ่ง แถมยังแต่งเมียดุร้ายมาอีก ลูกสาวก็ช่างมีชีวิตลำบาก สามีกำลังอยู่ในวัยหนุ่มแท้ ๆ กลับต้องจากไปเพราะป่วยครั้งเดียว”