ตอนที่ 74 พวกมันเป็นสัตว์เดรัจฉาน

ว่านชิงพยักหน้า “ฉันไม่ได้บอกเขา เขายังเด็ก เรื่องบางอย่างไม่รู้ก็เป็นผลดีกับเขา”

ว่านชิวอวิ๋นดึงเธอไว้ “เสี่ยวชิง ตอนนี้เธอดูเป็นผู้ใหญ่จนไม่เหมือนเด็กแล้ว!”

ขณะพูด ขอบตาของเธอก็แดงขึ้น เธอหันหน้าไปอีกทาง ไม่ยอมให้ว่านชิงเห็นน้ำตาในดวงตา ก่อนจะพยายามสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์

“พ่อของเธอกำลังมองดูอยู่บนฟ้า เขาคงปวดใจมากแน่ ๆ!”

ว่านชิงก้มหน้าลง ขอบตาร้อนผ่าว “ไม่เป็นไรค่ะ อา ตอนนี้ยังมีอาอยู่ไม่ใช่เหรอ แม่ของหนูก็ใกล้จะกลับมาแล้ว”

“อืม ต่อจากนี้พวกเราจะได้ใช้ชีวิตดี ๆ กันแล้ว”

“อา ฟ้ามืดแล้ว วันนี้อายุ่งมาทั้งวันก็คงเหนื่อยแล้ว พวกอาพักผ่อนเร็วหน่อยเถอะ หนูกับน้องชายกลับก่อน”