ตอนที่ 67 คำรับปากปากเปล่าไม่นับ

ชุยหลานฮวาหวั่นไหวในใจ เธอเงยหน้ามองว่านชิงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “เสี่ยวชิง เรื่องที่หนูพูดกับยายเมื่อคืน ยายจำได้หมดแล้ว ต่อไปยายจะทำตัวดี ๆ วันนี้ยายแค่เผลอไป ยายจะปรับปรุงแน่นอน!”

เนื้อหมูในกระทะส่งเสียงฉ่า ๆ พอเห็นว่าใกล้สุกแล้ว ว่านชิงก็เทขึ้นฉ่ายลงไป ผัดอย่างรวดเร็ว

กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง ว่านชิงเติมซีอิ๊วกับผงเครื่องเทศห้าชนิดลงไปเล็กน้อย ผัดต่ออีกครู่แล้วจึงใส่เกลือ

ไม่นานอาหารจานแรกก็เสร็จ

ชุยหลานฮวายังคงยืนอยู่หน้าประตู ราวกับเด็กที่ทำผิด

เธอมองว่านชิงเป็นครั้งคราว แล้วก็ก้มหน้าลงอีกครั้ง ช่วงเวลาแห่งการรอคอยช่างยาวนานและทรมานใจ

ว่านชิงไม่พูดอะไร แต่กลับทำให้เธอรู้สึกทรมานยิ่งกว่าถูกดุด่าเสียอีก