กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ว่านชิงมองหลี่หงเจวียนแวบหนึ่ง หลี่หงเจวียนก็มองเธอเช่นกัน ทั้งสองคนต่างสงสัย
“คุณน้าหลี่ ไม่ใช่คนของน้าเหรอ?”
หลี่หงเจวียนส่ายหน้า “ทางนี้ไม่มีคนของฉันสักหน่อย!”
ว่านชิงชะงักไป ขณะนั้นเองเสียงของหยางเผิงก็ดังขึ้น “น้องชายฟาง วางใจได้ ฉันหยางเผิงพูดคำไหนคำนั้นทำงานไว้ใจได้แน่นอน นายดูสิ ของย้ายเสร็จหมดแล้ว กุญแจก็ส่งให้สาวน้อยแล้ว”
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคารพ ความอวดดีกร่างเกินเหตุเมื่อครู่นี้หายไปจนหมด
ตอนนี้ว่านชิงเดาได้แล้วว่าคนที่มาเป็นใคร เธอยิ้มพลางพูดกับหลี่หงเจวียนว่า “เป็นคุณอาฟางของฉัน!”
หลี่หงเจวียนเองก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทั้งสองรีบเดินออกไป