กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ว่านชิงตบแขนอาเบา ๆ แล้วชี้ให้เธอดูคนสามคนบนภูเขา
ว่านชิวอวิ๋นจ้องมองไปทางนั้นเงียบ ๆ อยู่พักใหญ่ จนกระทั่งรถแล่นออกไปไกลจนมองไม่เห็นแล้ว เธอถึงหันกลับมา
เธอยิ้มให้ว่านชิง พลางส่ายหน้าเบา ๆ ทำท่าทางราวกับไม่ใส่ใจ
ในบ้านผุพังหลังนั้นก็ไม่มีของมีค่าอะไร บนเตียงเตายังมีผ้าห่มเก่า ๆ ขาด ๆ อยู่สองผืน ถ้าพวกเขาชอบก็เอาไปเถอะ ส่วนหม้อชามกะละมังต่าง ๆ ก็ผุพังเต็มที เอาไปขายเป็นเศษเหล็กได้อยู่หรอก แต่เคียวกับขวาน ถ้าถูกพวกเขาเอาไปก็น่าเสียดายอยู่หน่อย
ว่านชิงยิ้มตาม ขอเพียงอายอมก้าวออกมาได้ สิ่งของพวกนั้นก็ไม่คู่ควรให้เสียดาย
เฉินกวงนั่งอยู่ด้านใน ก้มศีรษะลงต่ำ ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่