กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในที่สุด หูหลิงก็ค่อย ๆ โผล่ศีรษะออกมาจากหลังประตู “ต้าหย่ง...”
สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ น้ำเสียงแผ่วเบา ฟังดูคล้ายกำลังออดอ้อน
หากเป็นเวลาปกติ หลิวต้าหย่งคงใจอ่อนให้เธอไปแล้ว แต่ตอนนี้มีคนมากมายอยู่ตรงหน้า แถมตำรวจก็อยู่ด้วย เขารู้สึกมึนงงจนในหัวหึ่ง ๆ ไม่หยุด
“หูหลิง เงินของแม่เป็นเธอที่เอาไปใช่ไหม?”
หูหลิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนเดินออกมาอย่างช้า ๆ แล้วมองว่านชิงด้วยแววตาคมกริบราวกับกระบี่
“ต้าหย่ง นายเอาแต่ถามฉันเรื่องนี้ ทำไมไม่ถามเสี่ยวชิงดูล่ะ เธอเป็นแค่เด็กคนหนึ่งแท้ ๆ ทั้งซื้อเสื้อผ้าให้แม่ของนาย ทั้งให้เงินแม่ของนาย แล้วเงินของเธอมาจากไหนกัน?”