กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฟางเจี้ยนกั๋วยิ้มพลางรับเงินมาใส่ไว้ในอกเสื้อ “ได้ พวกเธอขึ้นรถเถอะ ฉันเตรียมเบาะนุ่ม ๆ ไว้ในกระบะรถโดยเฉพาะ เดี๋ยวพวกเธอสองคนนั่งบนนั้น วันนี้อาจะอยู่เป็นเพื่อนตลอดทาง มีอะไรต้องการก็บอกได้เลย!”
ว่านชิงพยักหน้า “ได้ งั้นฉันกับน้องขึ้นรถแล้ว”
พูดจบ ว่านชิงก็จูงว่านหลิน พยุงเขาขึ้นรถไปก่อน แล้วตัวเองค่อยปีนตามขึ้นไป
ด้านในกระบะรถมีเบาะหนา ๆ อยู่ผืนหนึ่ง ส่วนแผงกั้นก็มีเบาะพิงไว้อีกผืน สองพี่น้องจึงเบียดกันนั่งลงไป
รถเริ่มเคลื่อนตัว เมื่อมีเบาะสองผืนนี้ แรงสั่นสะเทือนก็เบาลงมาก
สองพี่น้องหันหน้าไปทางด้านหลัง มองถนนที่ถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว ในใจสับสนวุ่นวาย