ตอนที่ 9 ขายไก่

ว่านชิงคอยดูแลลุงเฉิงมาตลอด จนตอนนี้พวกเขาถึงได้รู้ว่า แค่จะคุยกันสักคำยังลำบาก

ต่อให้ตะโกนพูดก็ยังไม่ได้ยิน

รถเริ่มเคลื่อน ถนนขรุขระอยู่บ้าง ทำให้รถโคลงเคลงไปตลอดทาง ว่านชิงตะโกนบอกให้ยายกับเสี่ยวหลินนั่งให้ดี แต่เสี่ยวหลินไม่ยอมปล่อยแม่ไก่ในอ้อมแขน ลุงเฉิงจึงยิ้มแล้วยื่นมือไปรับไก่ไปตัวหนึ่งจากอ้อมแขนของเขา จากนั้นก็อุ้มไว้แบบเดียวกับว่านหลิน ส่วนมืออีกข้างจับราวเอาไว้

ว่านชิงมือหนึ่งจับราว อีกมือประคองลุงเฉิง

เมื่อรถขึ้นมหามรรคที่มุ่งหน้าไปยังตัวเมืองอำเภอได้ ในที่สุดก็เริ่มขับได้นิ่งขึ้น

แต่แรงสั่นสะเทือนก็ยังทำให้ทั้งตัวชาจนแทบไร้ความรู้สึก

เฉิงเหวินขับรถไม่ช้าเลย ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงก็ถึงตัวเมืองอำเภอ