กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุนเผิง
ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 147 รางวัลสิบปี กายาคงกระพันแห่งความโกลาหลและระฆังฮุ่นต๋วน
ผัวะ!
ฉู่เซวียนตบหัวซูเซียนเอ๋อร์
อ๊าก!
ซูเซียนเอ๋อร์เอามือปิดหัว รีบหยุดส่ายสะโพกบิดเอว นางมองฉู่เซวียนด้วยน้ำตาคลอเบ้า
“เต้นดี ๆ อย่าทำท่าที่ไม่เหมาะกับเด็ก!” ฉู่เซวียนดุนาง
ซูเซียนเอ๋อร์ทำหน้ามุ่ยแล้วหมุนตัวไปมาหลายตลบ จากนั้นทำท่าเง้างอนก่อนกระโดดลงมา
ส่วนทางด้านบุปผากลืนวิญญา มันยืนขึ้นด้วยขารากแล้วส่ายลำต้นไปมา หมุนติ้ว ๆ อยู่ท่ามกลางหมู่มวลบุปผาอันงามระยิบระยับ
ถือเป็นไม้ประดับตกแต่งฉากแล้วกัน
ฉู่เซวียนหยิบหม้อต้มชาออกมาให้ซูเซียนเอ๋อร์ชงชาให้