ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 114 กระจกส่องสวรรค์

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 114 กระจกส่องสวรรค์

"โง่เขลา!"

ติงเย่วแค่นเสียงเย็น ไม่แยแสต่อความโกรธเกรี้ยวของหญิงงามชุดม่วงหรือสายตาอาฆาตของชายชราเคราแดง

เขาก้มหน้ามองอิ้งเจี้ยนคงแล้วเอ่ยว่า "นี่คือช่องว่างระหว่างเจ้ากับข้า หากเจ้าต้องการไล่ตามข้า เจ้าต้องเริ่มด้วยการข้ามผ่านขั้นแรกเสียก่อน”

อิ้งเจี้ยนคงโมโหจนอกแทบระเบิด

อิ้งเจี้ยนคงไม่เชื่อคำพูดของติงเย่วแม้แต่นิด เขาคิดว่าติงเย่วกำลังแกล้งเขา

อะไรนะ ลืมคนรักอย่างงั้นหรือ? เหลวไหลวสิ้นดี

“ติงเย่ว หากอยากสังหารก็สังหารข้าเสีย อย่าคิดก่อกวนหัวใจแห่งกระบี่ของข้า!”

ติงเย่วหัวเราะเยาะและเอ่ยว่า "สังหารเจ้า? เจ้าไม่คู่ควรที่จะตายด้วยกระบี่ของข้า”

เจตจำนงแห่งกระบี่พุ่งออกจากร่างของติงเยว่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ในตอนนี้ติงเย่ว เปรียบเสมือนกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ที่ไร้เทียมทานซึ่งกำลังลอยเคว้งอยู่ระหว่างฟ้าดิน