ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 14 เกมอันน่าตื่นเต้น

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 14 เกมอันน่าตื่นเต้น

“ข้าก็ไม่มีประสบการณ์ แต่ไม่คิดว่ามันน่าตื่นเต้นดีหรือ”

รอยยิ้มบนใบหน้าของพี่เจ็ดค่อยๆ เปลี่ยนเป็นชั่วร้าย

เขาโบกมือแล้วผ้าไหมสีแดงก็คลี่ออกมาห่อตัวทั้งคู่จนเป็นรังไหมขนาดใหญ่ไว้เพื่อเล่นเกมอันน่าตื่นเต้น

ฉู่เซวียนทนไม่ได้อีกต่อไป

เขาไม่มีแม้แต่สาวใช้ แต่พี่เจ็ดกลับอยากทำสิ่งนั้นใต้จมูกของเขา นี่จงใจยั่วเขาไม่ใช่หรือ?

เมื่อคิดถึงการอยู่ในบ้านเพียงลำพังโดยไม่มีแม้แต่สาวใช้ ฉู่เซวียนได้แต่ถอนหายใจ ต้องไม่ลืมว่า เขาคือนายน้อยของตระกูลขุนนาง

การดูแลนายน้อยย่ำแย่เกินไปแล้ว

ขอสาวใช้หุ่นดีสักคนมาอยู่ข้างกายก็พอ ไม่ต้องรับใช้เขาก็ได้ อย่างน้อยก็ให้นางช่วยดูเจริญหูเจริญตาของเขา