017

บทที่ 17 อาหารอียิปต์?

โครกคราก...

ท้องของเขาร้องขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้กระเพาะว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิง ความคิดจึงถูกความหิวที่ค่อย ๆ ถาโถมเข้ามาขัดจังหวะโดยไม่รู้ตัว

นับตั้งแต่ยัดอวัยวะภายในและลำไส้กลับเข้าไปในร่าง หลินเคอก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

อาจเป็นเพราะร่างกายของเขาฟื้นฟูกลับมาอย่างสมบูรณ์แล้ว อีกทั้งช่วงที่ผ่านมาก็ยุ่งจนไม่มีเวลาสนใจความรู้สึกของร่างกาย ดังนั้น หลังการต่อสู้ยุติลงและจัดการเรื่องต่าง ๆ เสร็จสิ้น ความหิวจึงเพิ่งถาโถมเข้ามา

“อาหลุน เตรียมอาหารเถอะ” หลินเคอสั่งผู้ติดตามที่ยืนอยู่ด้านข้าง

เขาไม่ได้เงยหน้า น้ำเสียงราบเรียบ เพียงอยากรีบหาอะไรรองท้องให้เต็มเสียก่อน