กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 260 ไม่ส่งเสียงก็แล้วไป ส่งเสียงคราใดสะเทือนฟ้าดิน หนึ่งกระบี่ทั่วหล้ารู้จัก
"ไอ้พวกโง่เง่า แม้แต่เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้ยังทำไม่สำเร็จ ข้าจะเลี้ยงพวกเจ้าไว้ทำไมกัน? เลี้ยงทหารพันวันใช้ทหารหนึ่งครา ข้าควรจะพูดยังไงกับพวกเจ้าดี?"
ต้องยอมรับว่า พวกเขาก็เป็นคนฉลาด เป็นผู้รู้ความ กระจ่างแจ้งว่าตนเองควรทำอย่างไร ต้องจัดการเช่นไร
รู้ว่าตนเองมีน้ำหนักกี่ชั่ง มีความสามารถสักกี่ส่วน มิใช่มาเปลืองน้ำลายอย่างไร้ประโยชน์อยู่ที่นี่ไม่ใช่หรือ?
"ไสหัวไป จะให้ข้าสั่งเดี๋ยวนี้เลยหรือยังต้องพูดอีกสักกี่คำ ยังต้องให้ข้าพร่ำอีกกี่รอบ นี่เป็นโอกาสเดียวของพวกเจ้า อย่าได้มาท้าทายจิตใจของข้า อย่าได้มาหยั่งเชิงเส้นตายของข้า"