กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 239 หมื่นวิชาไม่อาจกล้ำกราย ตกใจผวาครั้งแล้วครั้งเล่า!
“เอาละ เมื่อครู่ข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว ชั่วพริบตานั้น ข้าก็ได้วางยาพิษลงบนตัวเขาแล้ว”
ชายผู้นั้นทำสัญญาณมือยืนยันโดยตรง เพราะเขาเข้าใจดีว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หากคิดจะสยบอีกฝ่าย ต้องมีทั้งความกล้า สติปัญญา และไหวพริบ
ยามนี้พวกเขาอาศัยความมืดมิดของราตรีช่วยกำบัง มาถึงยังสถานที่ที่กำหนด อีกทั้งยังบรรลุเป้าหมายของตนอย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย
ในเวลานี้เขารู้สึกกระสับกระส่าย ในเวลานี้เขาก็รู้สึกตึงเครียดเป็นอย่างยิ่ง เขานึกว่าการเคลื่อนไหวของตนจะถูกอีกฝ่ายจับได้ หรืออาจกล่าวได้ว่า กลัวจะถูกอีกฝ่ายลากคอออกมาจนหมด