กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 230 เกิดเรื่องอะไรขึ้น ตีสุนัขก็ยังต้องดูเจ้าของ!
“ไสหัวไป ได้ยินหรือไม่ เดี๋ยวนี้ ทันที”
เสียงอันเย็นชาดังขึ้น ราวกับเทพมรณะได้ยื่นคำขาดครั้งสุดท้ายแก่เขา เขาจำต้องตอบสนอง จำต้องเคลื่อนไหว
เวลานี้เขารู้แจ้งอย่างยิ่ง เข้าใจอย่างยิ่ง หากยังไม่ตอบสนองอีก หากยังไม่ขยับอีก ไม่แน่ว่ากระทั่งสิทธิ์ครั้งสุดท้ายเขาก็อาจไม่มี
ร้องฟ้าฟ้าไม่ขาน ร้องดินดินไม่ตอบ ความรู้สึกเช่นนี้เขาไม่อยากสัมผัสอีกเป็นครั้งที่สอง เพราะเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายจะไม่มีทางปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจ
“เจ้าหนู ขุนเขาสายน้ำย่อมมีวันบรรจบ เจ้าคอยดูเถอะ” หลังสิ้นประโยค ร่างกายกลับซื่อสัตย์ยิ่งนัก เมื่อได้รับการปลดปล่อยอย่างสิ้นเชิงแล้ว ทั้งร่างก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสายหนึ่ง พลันอันตรธานหายไป