0227

⬢⬢⬢

ตอนที่ 227 ปวดร้าวแทบขาดใจ ฝันสลายกลายเป็นเถ้าธุลี!

“ทำไม ยังต้องให้ข้าพูดอีกหรือ? ยังต้องให้ข้าบอกอีกหรือ? ตอนนี้คือโอกาสเดียวของพวกเจ้า จะให้ข้าลงมือ หรือว่าพวกเจ้าจะลงมือกันเอง?”

เย่หยางหมดสิ้นความอดทนไปนานแล้ว หมดสิ้นความคิดที่จะต่อรองกับพวกเขา

ช่วงแรกยังพอเจรจาดี ๆ ได้บ้าง อย่างไรเสียพวกเขาก็ยังมีคุณค่าให้ใช้ประโยชน์อยู่เล็กน้อย ทว่าบัดนี้ คุณค่าให้ใช้ประโยชน์ชิ้นสุดท้ายกลับถูกพวกเขากลบลบไปเอง ถูกพวกเขาทำลายลงด้วยมือของตนเอง

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พวกเขายังมีต้นทุนอะไร ยังมีคุณสมบัติอะไรมาคุยเงื่อนไขกับเขา ย่อมไม่มีเงื่อนไขนี้ และไม่มีต้นทุนนี้ มีเพียงต้องยอมรับผลลัพธ์นี้อย่างว่าง่ายเท่านั้น