กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 176 ตาข่ายฟ้าตาข่ายดิน ยากจะรับมือเพียงลำพัง
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงรู้สึกแปลกประหลาดอยู่บ้าง ทำไมถึงได้เงียบสงบเช่นนี้ หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น”
ร่างหนึ่งในป่ากำลังเคลื่อนย้ายและหลบหลีกไปมาบนยอดไม้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งเขาก็คือเย่หยางที่กำลังเร่งเดินทางอยู่นั่นเอง
“คราสสุนัขกลืนจันทร์ ช่างเป็นคราสสุนัขกลืนจันทร์ที่หาดูได้ยากจริงๆ” ยามนี้เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขึ้นมา
เพราะนี่เป็นตัวแทนของอะไร มันเป็นตัวแทนว่าพลังของเผ่ามารจะสามารถขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ในเวลานี้
ในทางกลับกัน พลังของเหรินเต๋ออย่างพวกเขาจะถูกสะกดข่ม ฝ่ายหนึ่งลดฝ่ายหนึ่งเพิ่ม ทั้งหมดนี้หมายความว่าอย่างไร เป็นตัวแทนของอะไร ไม่มีใครรู้ชัดไปกว่าเขาอีกแล้ว!