0168

⬢⬢⬢

ตอนที่ 168 บทละครแห่งชีวิต ยามไร้การหวนคืน!

“แกร๊ก! เสียงหนึ่ง”

ทั้งร่างถูกมือใหญ่อันทรงพลังข้างหนึ่งบีบคอแล้วยกรอยขึ้นมาโดยตรง สีหน้าพลันแดงก่ำถึงขีดสุดในทันใด

ทำได้เพียงหอบหายใจเอาอากาศเข้าปากคำใหญ่คำโต ผลลัพธ์กลับพบว่าตนเองทำสิ่งใดไม่ได้เลย ถูกอีกฝ่ายกุมเส้นชีพจรเอาไว้โดยไม่อาจขัดขืน

“ช้าก่อน นี่หมายความว่าอย่างไร? หรือว่าเขามีลูกไม้อันเป็นเอกลักษณ์? มีความแข็งแกร่งอันเป็นเอกลักษณ์? มีเป้าหมายเร้นลับที่ไม่อาจบอกใครอันเป็นเอกลักษณ์?”

กระทั่งถึงชั่วขณะนี้ จู่ ๆ บรรยากาศก็เงียบสงบลง ทำให้พวกเขารู้สึกไม่คุ้นชิน ทำให้พวกเขารู้สึกมีภาพลวงตาอันละเอียดอ่อน