กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 132 ประมาทไปหนึ่งก้าว แลกมาด้วยราคาอันหนักอึ้ง
“หึ ๆ พวกเจ้านี่ช่างไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ไม่ถึงแม่น้ำเหลืองก็ไม่ยอมสิ้นหวัง ดูท่าถ้าไม่ให้บทเรียนอันลึกซึ้งสักหน่อย พวกเจ้าก็คงไม่รู้ถึงความปรารถนาดีของข้า”
เย่หยางคิดว่าสุนัขดีไม่ขวางทาง ผู้ที่ขวางทางต่างหากที่ไม่ใช่สุนัขดี เขาให้โอกาสพวกมันแล้ว โอกาสที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป แต่คนพวกนี้กลับไม่รู้คุณค่า ยังยืนโอ้อวดอยู่ตรงนี้
มีคำกล่าวไว้ว่าอย่างไร ไม่ทำเรื่องโง่ก็ไม่ตาย เขาพูดชัดเจนมากแล้ว ชัดเจนอย่างยิ่ง เมื่อครู่เป็นเพียงการลงโทษเล็กน้อยเท่านั้น หวังว่าพวกมันจะรู้จักพอและหลีกทางให้