กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 ความโดดเดี่ยวของคนคนหนึ่ง คือความผิดของผู้อื่น!
“พอแล้ว เรื่องนี้พวกเจ้าไม่ต้องแย่งกันอีก ไม่ต้องพูดกันอีกแล้ว หรือจะมีใครเหมาะสมกว่าข้ามีหรือ หากมีก็จงพูดออกมาเสียงดัง ๆ”
เมื่อพบกันบนทางคับแคบ ผู้กล้าย่อมชนะ ประโยคนี้มิใช่เพียงพูดเล่นเท่านั้น ต้องมีการลงมือทำจริง ต้องมีการรับผิดชอบจริง ในสถานการณ์เช่นนี้ หากต้องการแก้ปัญหา ต้องการสะสางความวุ่นวาย จำเป็นต้องมีฝีมือที่แข็งแกร่งจริง
ช่วงเวลานี้เพียงพอที่จะอธิบายปัญหาได้ ช่วงเวลานี้ใช้ข้อเท็จจริงเป็นเครื่องพูด มิใช่ใช้ปากพูด ปากไม่สามารถแก้ปัญหาได้
เมื่อเสียงของเย่หยางก้องกังวานไปทั่วทั้งสถานที่ ทุกคนต่างใคร่ครวญถึงความจริงจังของเรื่องนี้