เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 464 การจากลาและการเดินทางกลับ (2)
เว่ยซีอินรับจดหมายไว้ พลางตอบรับอย่างจริงจังว่า “บุญคุณอันใหญ่หลวงของท่านเจ้าเมืองจ้าว ฉันจะจดจำไว้ หวังว่าวันหน้าจะได้พบกับท่านอีก”
จ้าวหย่งอี้ป้องมือ “ต้องมีวันนั้นแน่นอน ขอให้คุณหนูเดินทางโดยสวัสดิภาพ”
คนกลุ่มหนึ่งคุ้มกันขบวนรถม้าของตระกูลเว่ย จนถึงกำแพงชายแดนของเขตฝูเฟิง
“ท่านไม่ต้องส่งแล้ว แค่นี้เถอะ” เว่ยซีอินโบกมือ กล่าวอำลาชาวบ้านอำเภอหวยหลี่ที่อยู่เบื้องหลัง ก่อนออกเดินทางกลับบ้านอย่างเป็นทางการ
ขบวนที่ออกเดินทางค่อย ๆ ห่างไกลออกไป แล้วลับหายบนถนนหลวงนอกกำแพงชายแดน
ขบวนอ้อมเส้นทางช่วงหนึ่ง เพื่อไปสมทบกับฉู่ยวี่ที่ฉีชวนก่อน
ถือโอกาสกล่าวอำลากงฉุนด้วย
แม้ยามปกติจะโกรธเคืองกันอยู่บ้าง แต่ทุกคนอยู่ร่วมกันมานานเพียงนี้ บัดนี้กำลังจะแยกจากกัน อย่างไรก็ควรไปบอกลากันต่อหน้า