กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 457 แพทย์หลวงสวี่
ครึ่งชั่วยามต่อมา
ภายในห้องโถงเงียบงัน
จนกระทั่งเว่ยซีอินจากไป คนอื่น ๆ ก็ยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม ราวกับยังย่อยเนื้อหาการสนทนาเมื่อครู่นี้ไม่หมด
ฝนวสันต์โปรยปรายละเอียดอ่อน หนาแน่นดุจเส้นไหม
เว่ยซีอินออกมาจากศาลาว่าการ นางสวมอุปกรณ์กันฝน เดินอยู่บนถนนในอำเภอไหวหลี่ โดยมีฉางอิงติดตามอยู่ข้างกาย
ในเมืองมีผู้คนน้อยยิ่ง ล้วนกำลังทำไร่ทำนากลางสายฝน
ถนนสะอาดมาก เห็นชัดว่ามีคนกวาดอยู่เสมอ
เว่ยซีอินคิดในใจว่า จ้าวหย่งอี้เป็นขุนนางที่ดี น่าเสียดายเกิดผิดยุค
เมื่อครู่นางถามเขาต่อหน้าคนจากอีกสองตระกูล ว่าเขายินดีติดตามตระกูลเว่ยกลับไปหรือไม่