กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 450 พบครอบครัวแล้ว
เว่ยซีอินตั้งใจฟัง “เป็นเช่นนั้นจริง แต่โทษพวกนางไม่ได้ เพราะระยะเวลาฝึกสั้นเกินไป”
ตลอดทางนอกจากเร่งเดินทางก็ยังเป็นการเร่งเดินทาง ช่วงเวลาเดียวที่ได้ฝึกอย่างจริงจังคือไม่กี่วันที่อำเภอหลิงชิว
ไม่เพียงต้องเพิ่มพละกำลัง ยังต้องคุ้นเคยกับอาวุธสองชนิดคือทวนพู่แดงและหน้าไม้แขนเทวะ ให้สามารถรุกและรับได้ทั้งระยะไกลและใกล้
ต่งจือเหยากล่าวว่า “เพราะเช่นนี้ฉันจึงกดดันพวกนาง ไม่อาจปล่อยให้ชัยชนะเพียงครั้งเดียว ทำให้พวกนางเข้าใจผิดว่าตนเองแข็งแกร่งมาก”
เว่ยซีอินพยักหน้าน้อย ๆ “พี่ชายเหยาเจตนาดี ฉันคิดว่าพวกนางต้องเข้าใจ”
นางเห็นด้วยกับการเข้มงวดต่อกองทัพสตรี
หากต้องการยืนอยู่บนสนามรบผืนเดียวกับบุรุษเหล่านั้น ย่อมต้องทุ่มเทมากกว่าผู้อื่น