เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 435 บุญคุณใหญ่หลวง
ผ่านไปนานมาก
กงฉุนจึงกลับมาพร้อมกระดาษและพู่กัน
“ด้านบนเต็มไปด้วยคน ทุกสองก้าวมีจุดเฝ้ายาม รวมถึงบนกำแพงเมือง รอบด้านถูกจับตาดูโดยไร้มุมอับ”
เวลานี้การออกไปเอากระดาษพู่กัน ย่อมจินตนาการได้ว่าอันตรายเพียงใด
แต่กงฉุนกลับไปกลับมาอย่างอิสระ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เขากล่าวเป็นนัยว่า “หากต้องการสังหารเฉาหมิงหย่วนเป็นเรื่องยากมาก เพียงขึ้นไปจัดวางสายชนวน ก็ต้องถูกพบเห็นแน่”
เว่ยซีอินเองก็กำลังขบคิดเรื่องนี้ จึงกล่าวเพียงว่า “คุณวาดแผนที่ออกมาก่อน แล้วเราค่อยหารือกันตามแผนที่”
แต่กงฉุนไม่รีบร้อน วินาทีต่อมาเขาก็พูดขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย “ท่านอาจารย์ฉู่ช่างเฉลียวฉลาดเกินคนจริง ๆ เพียงชั่วครู่ก็พบกฎการปรากฏของปากทางลับ”
เว่ยซีอินชะงัก “ฉู่ยวี่ค้นพบแล้ว?”