กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 405 ราวกับคนแปลกหน้า (สาม)
ต่งจือเหยาวางตะเกียบลง กล่าวขึ้นว่า “เรื่องนี้มีพิรุธ แต่ยืนยันได้ว่าพวกเขาไม่มีเจตนาร้าย”
เว่ยซีอินพยักหน้าเล็กน้อย
เพียงแต่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้อื่นโดยไม่มีสาเหตุ ทั้งยังไม่รู้สถานะของอีกฝ่าย จึงอดรู้สึกไม่สบายใจไม่ได้
นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกำชับเฉิงซิ่ว “ไปอีกสักรอบ บอกว่าพวกเราพกสมุนไพรมาด้วย และมีแพทย์หลวงร่วมทางมาด้วยพอดี สามารถไปช่วยตรวจอาการพวกเขาได้”
แน่นอนว่าไม่มีแพทย์หลวง แล้วอย่างไรเล่า
อย่างน้อยก็ต้องหาทางพบตัวคนก่อน
“ขอรับ!” เฉิงซิ่วรับคำสั่ง แล้วมุ่งหน้าไปยังประตูเมืองอีกครั้ง
หลังจากคนออกไปแล้ว
กงฉุนเอ่ยขึ้นอย่างไม่เร่งร้อน “การหลบเลี่ยงไม่ยอมพบ อาจเป็นคนรู้จักกันก็ได้”