กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 379 ประกาศ
เว่ยซีอินกล่าวว่า “ฝ่าบาทเกรงใจเกินไปแล้ว”
ไม่ได้พบกันหลายวัน หยวนอวี๋หว่านก็ราวกับกลายเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน
ครั้นถอดเสื้อคลุมกันหนาวและผ้าคลุมหน้าด้านนอกออก ใบหน้าที่แท้จริงจึงปรากฏ
คงเพื่อให้สะดวกต่อการเคลื่อนไหว นางยังคงสวมเสื้อแขนสั้นอยู่
เสื้อผ้าของเว่ยซีอินล้วนเป็นหนิงซวงลงมือตัดเย็บ ส่วนใหญ่นำผ้าไหมแพรพรรณเดิมมาปรับแก้ ตัดเป็นรูปแบบเสื้อแขนสั้น เพื่อให้นางสะดวกต่อการเคลื่อนไหวภายนอก
ทว่าเสื้อแขนสั้นบนตัวหยวนอวี๋หว่านประณีตกว่าอย่างเห็นได้ชัด ปักลวดลายงดงามและเส้นไหมทอง ทั้งซับซ้อนวิจิตรหรูหรา ลายเมฆทองซึ่งบ่งบอกฐานันดรยังมีชีวิตชีวาราวของจริง
แต่สิ่งที่แตกต่างที่สุดบนตัวนาง ไม่ใช่เสื้อผ้า และไม่ใช่มงกุฎบนมวยผม