กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 373 การกลับมาพบกัน
โถงหมิงจิ้งและทางเรือนเก่าต่างได้รับข่าวกันนานแล้ว
เว่ยหมิงเจ๋อและคนอื่น ๆ ยืนรออยู่ตรงประตูรั้วท่ามกลางลมและหิมะ
เหนือประตูใหญ่ยังมีหลังคาที่สร้างไว้เมื่อฤดูร้อนอยู่ แต่แทบไม่มีประโยชน์อันใด เม็ดหิมะละเอียดปลิวปะปนมากับลมแรง พัดกระแทกเข้าหน้าผู้คนโดยตรง
เม็ดหิมะละเอียดตกลงบนศีรษะและบ่า ค่อย ๆ ละลาย ไม่นานก็ซึมจนเสื้อผ้าเปียกชื้น
เว่ยซีโหรวก้าวลงจากรถม้า อุ้มเด็กไว้ในอ้อมแขน ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตาขณะคารวะ “ท่านอาเจ็ด...” ยังพูดไม่ทันจบก็สะอื้นจนแทบทนไม่ไหว
เว่ยซีเหยาก็ไม่ต่างกัน
นางพาหลานชายเดินขึ้นมา ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก น้ำตาก็เอ่อล้นขอบตา จนอดร้องไห้ออกมาตรงนั้นไม่ได้