กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 367 มาถึง
ทั้งสองพูดคุยกันไป เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หลังรออยู่หลายชั่วยาม กองทัพก็นำชาวบ้านที่ยินดีจากไปมาถึง
มองคร่าว ๆ มีราวสามร้อยกว่าคน
อำเภอผิงลี่สามารถยืนหยัดมาถึงตอนนี้ได้ สภาพความเป็นอยู่จึงไม่ถือว่าแย่นัก อย่างน้อยทุกคนก็ไม่ได้สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง แต่คนเหล่านี้มีจุดร่วมอย่างหนึ่ง คือผิวดำคล้ำจากแดด เห็นชัดว่าตลอดฤดูร้อนทุกคนไม่ได้อยู่เฉย หากแต่ดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด
คนเหล่านั้นถือห่อสัมภาระใบใหญ่ใบเล็ก เดินตามทหารมาทางนี้ บางคนถึงกับเข็นรถลาก สัมภาระบนรถเต็มไปด้วยเครื่องนอนและเสื้อผ้าหนา ๆ ยังมีเด็กอายุสี่ห้าขวบนั่งอยู่บนนั้นสองคน