กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 356 ป้อมหมู่บ้านตระกูลจ้าว (สิบห้า)
จ้าวหย่งเชียนได้ยินดังนั้น ลมหายใจพลันถี่กระชั้นและไม่เป็นจังหวะ ราวกับทั่วร่างถูกลมหนาวอันรุนแรงจู่โจม นิ้วมือเริ่มสั่นเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ควบคุมไม่ได้
ทุกกิริยาวาจาของแม่ทัพเว่ยล้วนแสดงให้เห็นว่าเขารู้สถานการณ์ในเขตเหอเจียนมานาน จ้าวหย่งเชียนพลันตระหนักว่า นี่หมายความว่าแม่ทัพเว่ยและพวกเขารู้แล้วหรือไม่ ว่าตระกูลจ้าวปล้นธัญพืชลำเลียง
และคุณหนูเว่ยก็ย้ำมาตลอดว่ากองทัพไม่อาจกลับไปได้
กองทัพหนึ่งหมื่นนายไม่อาจกลับจงซาน ระยะทางไกลโพ้น เสบียงจากด้านหลังส่งมาไม่ถึง
เมื่อถึงเวลานั้น อากาศหนาวเหน็บ สัตว์ประหลาดแข็งแกร่งขึ้น เช่นนั้น...พวกเขาย่อมต้องอาศัยเสบียงอาหารประคองอยู่รอด